Najczęściej popełniane błędy

Trwałość sytemu dociepleniowego oraz jego estetyczny wygląd uzależnione są bezpośrednio od prowadzenia prac zgodnie z technologią BSO oraz od kompetencji ekip wykonawczych. Większość uszkodzeń w układach ociepleniowych wynika z błędów wykonawczych.

Najczęściej występujące błędy, które towarzyszą pracom termoizolacyjnym to:

1.Nieprawidłowo przygotowane podłoże przed przyklejeniem płyt termoizolacyjnych.
Często wykonawca pomija wykonanie prób przyczepności zaprawy klejowa do podłoża (metoda pull-off) lub poprzez przyklejenie próbek ze styropianu zgodnie z instrukcją ITB. Notorycznie lekceważy się proces gruntowania słabego podłoża - wzmocnienia powierzchni. Taki błąd może w niedługim czasie skutkować odspojeniem systemu od ściany, a tym samym spowodować jego całkowite uszkodzenie.

2.Wypełnianie przestrzeni powstałych między niedokładnie dopasowanymi płytami materiału termoizolacyjnego zaprawą klejową powoduje powstanie mostków termicznych.
Mostek termiczny poza pogorszeniem izolacji systemu ociepleniowego wpływa negatywnie na trwałość elewacji. Miejsca, w których powstają mostki termiczne będą zawilgocone, co spowoduje szybsze zabrudzenie tych miejsc. Nagromadzona wilgoć w okresie zimy będzie zamarzała uszkadzając klej i tynk.

3.Pomijanie procesu szlifowania płyt styropianowych przed zatapianiem siatki w warstwie kleju pogorszy przyczepność kleju do styropianu, ale przede wszystkim będzie skutkowało "przeniesieniem" wszelkich nierówności powstałych w trakcie mocowania styropianu na zewnętrzne warstwy systemu ociepleniowego. Powstałe w ten sposób nierówności będą miały bardzo negatywny wpływ na estetykę elewacji.

4.Zbyt mała grubość warstwy zbrojonej siatką (ograniczenie warstwy kleju poniżej 3 mm) spowoduje pękanie warstw kleju i tynku.
Warstwa zbrojona, jeśli nie będzie dostosowana parametrami do tynków wchodzących w skład systemu wówczas powstaną naprężenia powodujące odparzanie wyprawy tynkarskiej.

5.Zbyt małe zakłady siatki z włókna szklanego, braki diagonalnych wstawek siatki w narożach otworów okiennych i drzwiowych spowodują powstanie rys. Również łączenie materiału termoizolacyjnego w narożach otworów spowoduje powstanie pęknięć w narożach otworów.

6.Wykonywanie prac w warunkach cieplno-wilgotnościowych odbiegających od zalecanych przez producenta materiału prowadzi niejednokrotnie do nieodwracalnych zmian w strukturze zastosowanego materiału, co skutkuje znaczącym spadkiem trwałości produktu.
Wykonawcy często zwracają uwagę na temperaturę występująca w trakcie aplikacji wyrobu zapominając o zmianach warunków cieplno-wilgotnościowych, jakie będą występowały w trakcie wiązania produktu. Nierzadko zdarza się, iż wykonawca tynkuje, np. do południa ścianę zachodnią i po kilku godzinach od aplikacji tynku jest ona narażona na intensywne nagrzewanie promieniami popołudniowego słońca.

7.Nie zachowywanie odpowiednich przerw technologicznych pomiędzy kolejnymi etapami prac powoduje uszkodzenie niezwiązanej jeszcze warstwy przez kolejną naniesioną na nią warstwę.

8.Stosowanie hybrydy systemów dociepleniowych, składającej się z materiałów różnych systemodawców powoduje czasami problemy z kompatybilnością łączonych z sobą materiałów. Brak kompatybilności powoduje powstawanie przebarwień tynków i farb, odspajanie się produktów od podłoża oraz inne zmiany, które są trudne do przewidzenia. Zawsze wprowadzanie zmian w systemie powoduje utratę gwarancji.

9.Modyfikacja produktów na budowie a zwłaszcza nadmierne rozcieńczenie wyrobów zmienia ich parametry do tego stopnia, że mogą one utracić zakładane przez producenta parametry fizyczne. Często spotyka się słabe kleje lub tynki funkcjonujące na elewacji. Okazuje się po badaniach laboratoryjnych, iż powodem pogorszenia ich parametrów było nadmierne rozcieńczenie wodą.

Maciej Wiwatowski, doradca techniczny Bolix S.A.