Rekuperacja

Źle działająca wentylacja w domu może być bardzo niebezpieczna dla Nas – domowników. Może ona spowodować przesuszenie śluzówki dróg oddechowych, co w konsekwencji objawia się bólem gardła, nieżytem nosa oraz stanami zapalnymi. Przy złej wentylacji zmuszeni jesteśmy do częstego otwierania lub rozszczelnienia okien, co naraża nas na kurz i hałas z ulicy.

Z drugiej strony dom w którym jest zbyt szczelnie, to dom w którym nadliczbowym domownikiem jest wilgoć powodująca powstawanie pleśni i grzybów. Aby te wszystkie niemiłe rzeczy nas ominęły musimy zadbać o serce naszej wentylacji – rekuperator.

W dosłownym tłumaczeniu rekuperatory to odzyskiwacze. Ten wymiennik odbiera ciepło z powietrza wywiewanego z pomieszczeń (odzyskuje do 95%) i przekazuje je świeżemu powietrzu napływającemu do domu. Centrala wentylacyjna składa się z:
- dwóch wentylatorów: nawiewnego i wyciągowego;
- nagrzewnicy świeżego powietrza;
- filtrów;
- krzyżowego wymiennika ciepła.

Wymiennik krzyżowy zbudowany jest z wielu równolegle ustawionych do siebie płyt, pomiędzy którymi przez będące tam kanaliki przepływa powietrze. Sposób prowadzenia kanalików, zapewnia prowadzenie jednym rzędem świeżego zimnego powietrza, natomiast rzędem sąsiednim ciepłego powietrza z pomieszczenia. W ten sposób ciepło z powietrza usuwanego przenikając przez płyty nagrzewa powietrze wwiewane.

Centrala połączona musi być z kanałami wentylacyjnymi. Rozprowadzają one świeże powietrze do pomieszczeń tzw. czystych (sypialnia, salon itp.), a zabierają z pomieszczeń brudnych (kuchnia, łazienka, wc, garderoba). Przepływ tego powietrza jest możliwy dzięki szczelinom pod drzwiami lub specjalnym otworom w drzwiach lub ścianach pomiędzy pomieszczeniami.

Wentylacja mechaniczna z odzyskiem ciepła niesie ze sobą kłopot w postaci wygospodarowania dość dużej przestrzeni na kanały wentylacyjne. Większość z nas (głównie ze względów estetycznych) chce, aby były one niewidoczne. Dlatego najlepiej planować je już na etapie budowy, a jeśli to nie możliwe to podczas przebudowy domu. Ich usytuowanie jest o tyle trudne, że średnica tych kanałów to 100-250 mm i absolutnie nie wolno ich zwężać, gdyż wzrosną wtedy opory przepływu, rekuperacja będzie mniej wydajna, a sama instalacja stanie się hałaśliwa.

Część projektów uwzględnia gruntowy wymiennik ciepła (gwc). Stosuje się go przy wentylacji mechanicznej, aby wykorzystując darmową energię zakumulowaną w gruncie, ogrzać powietrze zimą (zapobiegnie to zamarznięciu wymiennika rekuperatora), a ochłodzić latem.

Samo usytuowanie centrali jest bardzo ważne. Ze względu na szum jaki wydobywa się z niej podczas pracy, należy montować ją w pomieszczeniach, w których nie będziemy przebywać. Dobrym miejscem na tego typu urządzenie jest strych. Łatwo będzie na nim umiejscowić wyrzutnię i czerpnię. Pamiętać musimy tylko o zachowaniu odpowiedniej odległości między nimi, tak aby powietrze usuwane nie zostało zaczerpnięte przez wentylator nawiewny.

Aby mieć pewność, że wszystko będzie pracować jak należy, a przy okazji w zgodzie z prawem, najlepiej wykonanie porządnego projektu, a później instalacji zlecić profesjonalnej firmie, której konikiem jest wentylacja z odzyskiem ciepła.

Paulina Gulcz

Oryginalna treść artykułu jest dostępna w serwisie www.Projektoskop.pl pod tytułem: Rekuperacja ciepła w domu